خبری از گل نیست

همه اینجا گرگند

صحبت از بلبل نیست

همه در جنگ و گریز

همه در فکر فرار

همه شهر پر از نفرین است

تا تو اندیشه کنی

پای تو زنجیر است

فکر من هم این بود

برهانم خود را

روم از شهر غریب

روم از ظلمت و جنگ

من در اندیشه آن شهر خدایی بودم

من سراسر سادگی

 باری از آوارگی

بود من نابود شد

از پی دلدادگی

صحبت من با شماست

ای همه مهر و وفا رفته ز یاد

عاشقی!

رفته به باد

جمله آخر من

عمق این فاجعه بود

در خراب آباد عشق

دشمنان در شکل دوست

بر نا رفیقان شرم باد!!

                                                                                            ۱/۴/۸۶   (*)